Ένα ασυνήθιστο κύμα κακοκαιρίας πλήττει τις τελευταίες ημέρες περιοχές της Μέσης Ανατολής, με ισχυρές βροχές, καταιγίδες, χαλαζοπτώσεις, πλημμυρικά φαινόμενα και, κατά τόπους, χιονοπτώσεις σε ορεινές περιοχές. Τα φαινόμενα έχουν καταγραφεί σε χώρες όπως το Ιράν, η Συρία και η Σαουδική Αραβία, δηλαδή σε περιοχές που μέχρι πρόσφατα αντιμετώπιζαν παρατεταμένη ξηρασία, χαμηλά αποθέματα νερού και έντονη ανησυχία για την αγροτική παραγωγή και την επάρκεια υδάτινων πόρων.
Η μεταβολή του καιρού προκάλεσε αίσθηση, καθώς ήρθε ύστερα από μια μακρά περίοδο ανομβρίας. Σε αρκετές περιοχές, οι βροχές δεν ήταν απλώς ευεργετικές, αλλά εξελίχθηκαν σε ακραία καιρικά φαινόμενα, με πλημμύρες, προβλήματα στις μετακινήσεις και ζημιές σε υποδομές. Δημοσιεύματα διεθνών μέσων, έχουν καταγράψει έντονα καιρικά συστήματα στην Αραβική Χερσόνησο, με μεγάλες ποσότητες βροχής, σε περιοχές που συνήθως χαρακτηρίζονται από ξηρό κλίμα. Ο Guardian, για παράδειγμα, απέδωσε το κύμα καταιγίδων σε βαθύ βαρομετρικό χαμηλό και μεταφορά υγρών αερίων μαζών από τον Ινδικό Ωκεανό.
Το χτύπημα που προηγήθηκε
Λίγες ημέρες πριν την έναρξη της σφοδρής κακοκαιρίας, είχαν προηγηθεί αναφορές και αναρτήσεις για χτύπημα σε αμερικανικά συστήματα ραντάρ στην ευρύτερη περιοχή. Το στοιχείο αυτό, αποτέλεσε την αφετηρία για μια σειρά από ισχυρισμούς, που άρχισαν να διακινούνται κυρίως στα κοινωνικά δίκτυα. Σύμφωνα με αυτούς, τα συγκεκριμένα ραντάρ δεν είχαν μόνο στρατιωτικό ρόλο, αλλά φέρονταν να συνδέονται με κάποιο ευρύτερο σύστημα ελέγχου ή επηρεασμού του καιρού.
Η θεωρία που κυκλοφόρησε υποστηρίζει ότι, μετά την καταστροφή των ραντάρ, «άνοιξε ο ουρανός» σε περιοχές που μέχρι τότε υπέφεραν από ξηρασία. Υποστηρικτές αυτής της άποψης ισχυρίζονται ότι η χρονική ακολουθία δεν είναι τυχαία: πρώτα σημειώθηκε το χτύπημα, στη συνέχεια εμφανίστηκαν οι βροχές, άρα —κατά την ερμηνεία τους— τα ραντάρ συμμετείχαν σε μια μορφή τεχνητής παρέμβασης στο κλίμα της περιοχής.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής, δεν έχει παρουσιαστεί δημόσια τεκμηριωμένο στοιχείο που να αποδεικνύει ότι τα ραντάρ αυτά είχαν οποιαδήποτε σχέση με τον καιρό. Η σύνδεση βασίζεται κυρίως στη χρονική σύμπτωση και όχι σε επιβεβαιωμένα τεχνικά δεδομένα.
Η θεωρία για το HAARP
Μέσα σε αυτό το κλίμα, επανήλθε στο προσκήνιο και το HAARP, ένα όνομα που εδώ και χρόνια εμφανίζεται σε θεωρίες περί «κλιματικού πολέμου». Το HAARP, δηλαδή το High-frequency Active Auroral Research Program, είναι ερευνητική εγκατάσταση στην Αλάσκα που μελετά την ιονόσφαιρα, ένα ανώτερο στρώμα της ατμόσφαιρας. Επισήμως, το πρόγραμμα έχει επιστημονικό χαρακτήρα και σχετίζεται με τη μελέτη ραδιοκυμάτων και φαινομένων της ανώτερης ατμόσφαιρας.
Σύμφωνα με θεωρίες που διακινούνται στο Διαδίκτυο, οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν τεχνολογία με την οποία μπορούν να επηρεάζουν τον καιρό σε μεγάλες γεωγραφικές περιοχές. Οι ισχυρισμοί αυτοί, συνδέουν το HAARP, στρατιωτικά ραντάρ, δορυφορικά συστήματα και τεχνικές τροποποίησης καιρού, υποστηρίζοντας ότι η ξηρασία στο Ιράν και σε άλλες χώρες της περιοχής θα μπορούσε να ήταν τεχνητή ή ενισχυμένη. Και δεν έχουν άδικο, καθώς, αυτή η τεχνολογία, χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες από μερικές χώρες.
Πάνω σε αυτό το αφήγημα, οι πρόσφατες βροχές, παρουσιάζονται ως ένδειξη ότι κάποιο τέτοιο σύστημα, είτε καταστράφηκε είτε απενεργοποιήθηκε. Δηλαδή, σύμφωνα με όσους προωθούν τη θεωρία αυτή, οι ξαφνικές καταιγίδες που έπληξαν την ευρύτερη περιοχή, δεν είναι απλώς μετεωρολογικό φαινόμενο, αλλά αποτέλεσμα της κατάρρευσης ενός μηχανισμού ελέγχου του καιρού.
Τι λένε οι έλεγχοι και οι ειδικοί
Απέναντι σε αυτούς τους ισχυρισμούς, οργανισμοί και ειδικοί που έχουν ασχοληθεί με το HAARP, τονίζουν ότι δεν υπάρχει απόδειξη πως η εγκατάσταση μπορεί να δημιουργήσει, να σταματήσει ή να κατευθύνει συστήματα κακοκαιρίας. Μάλιστα, το Reuters, σε παλαιότερο έλεγχο ισχυρισμών για το HAARP, ανέφερε ότι το πρόγραμμα δεν μπορεί να δημιουργήσει ή να τροποποιήσει καιρικά μοτίβα.
Ανάλογη θέση, έχει διατυπώσει και η NOAA, η αμερικανική υπηρεσία ωκεανών και ατμόσφαιρας, η οποία έχει προειδοποιήσει για παραπληροφόρηση γύρω από ισχυρισμούς περί μαζικής χειραγώγησης του καιρού. Σύμφωνα με τη NOAA, η σπορά νεφών είναι υπαρκτή τεχνική, αλλά έχει περιορισμένη και τοπική χρήση και δεν μπορεί να εξηγήσει μεγάλης κλίμακας φαινόμενα, όπως περιφερειακές καταιγίδες, πλημμύρες ή παρατεταμένη ξηρασία σε επίπεδο χώρας.
Επιπλέον, υπάρχει σημαντική επιστημονική διαφορά ανάμεσα στην ιονόσφαιρα, την οποία μελετά το HAARP, και την τροπόσφαιρα, όπου σχηματίζονται τα σύννεφα, οι βροχές και οι καταιγίδες. Με άλλα λόγια, το γεγονός ότι μια εγκατάσταση εκπέμπει ραδιοκύματα προς τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας, δεν σημαίνει ότι μπορεί να προκαλεί βροχές ή χιόνια χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.
Μεταξύ θεωρίας και φυσικού φαινομένου
Η κακοκαιρία στη Μέση Ανατολή είναι πραγματική. Πραγματική ήταν και η ξηρασία που προηγήθηκε, πραγματικές, είναι επίσης, οι γεωπολιτικές εντάσεις και οι στρατιωτικές εξελίξει,ς που δίνουν έδαφος σε ερμηνείες και σενάρια. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι όλα συνδέονται μεταξύ τους αιτιωδώς.
Μέχρι στιγμής, οι θεωρίες που διακινούνται στο Διαδίκτυο περί HAARP, αμερικανικών ραντάρ και ελέγχου του καιρού, δεν έχουν αποδειχθεί. Δεν έχει παρουσιαστεί κάποιο τεχνικό στοιχείο, που να δείχνει ότι χρησιμοποιήθηκε τέτοια τεχνολογία στην περιοχή, ούτε ότι το πρόσφατο κύμα βροχών, προκλήθηκε από την καταστροφή στρατιωτικών συστημάτων.
Η πιθανότερη εξήγηση, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, είναι ότι πρόκειται για φυσικό μετεωρολογικό φαινόμενο: ισχυρά βαρομετρικά συστήματα, υγρές αέριες μάζες, ατμοσφαιρική αστάθεια και ακραίες εναλλαγές ξηρασίας και έντονων βροχοπτώσεων. Παρ’ όλα αυτά, η χρονική σύμπτωση με το χτύπημα στα ραντάρ, έχει τροφοδοτήσει μια νέα συζήτηση για το κατά πόσο οι μεγάλες δυνάμεις θα μπορούσαν, θεωρητικά, να χρησιμοποιούν τον καιρό ως εργαλείο πίεσης. Προς το παρόν, όμως, αυτό παραμένει ένας ισχυρισμός και όχι αποδεδειγμένο γεγονός.
About The Author
