Στις 27 Απριλίου 2026, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, υπέγραψε πράξη με την οποία έκρινε, ότι δεν συντρέχει λόγος να ανασυρθεί από το αρχείο η δικογραφία για τις παρακολουθήσεις και τη σύνδεση ΕΥΠ και Predator. Η κίνηση αυτή, ήρθε αμέσως μετά από απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, το οποίο είχε καταδικάσει τέσσερα πρόσωπα συνδεόμενα με το Predator και είχε παραπέμψει τη δικογραφία για περαιτέρω διερεύνηση, μεταξύ των άλλων και για πιθανά αδικήματα κατασκοπείας.
Ο εποπτεύων που έγινε κριτής
Σύμφωνα με αποκαλύψεις του in.gr, ο Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, δεν ήταν ένας τυχαίος εισαγγελέας που κλήθηκε να αποφανθεί για μια υπόθεση άσχετη με αυτόν. Κατά την περίοδο που υπηρετούσε ως εποπτεύων εισαγγελέας της ΕΥΠ, υπέγραψε 11 νομότυπες επισυνδέσεις προσώπων. Tα ίδια ακριβώς πρόσωπα, που διαπιστώθηκε ότι είχαν βρεθεί παράλληλα στο στόχαστρο του παράνομου λογισμικού Predator.
Και ο ίδιος δεν το αρνείται. Στην απόρρητη κατάθεσή του στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, τον Σεπτέμβριο του 2022, δήλωσε κατηγορηματικά, ότι για κάθε διάταξη που υπέγραψε, είχε πάντοτε «εποπτεία των λόγων» και «προσωπική επικοινωνία με τους υπεύθυνους αξιωματικούς», γνωρίζοντας «εκ των έσω για ποιον λόγο ήταν χρήσιμη η επισύνδεση».
Γνώριζε, υπέγραφε, εποπτεύε. Και τώρα αποφαίνεται ότι δεν υπάρχει τίποτα να ερευνηθεί. Μάλιστα, ο συνήγορος των θυμάτων Ζαχαρίας Κεσσές, το διατύπωσε με χειρουργική ακρίβεια: «Ο ελεγχόμενος επέλεξε να ασκήσει τα καθήκοντα του ελεγκτή».
Η λίστα των 11: μια χαρτογράφηση της εξουσίας
Τα ονόματα για τα οποία υπέγραψε παρακολουθήσεις ο Τζαβέλλας, δεν είναι τυχαία. Δεν πρόκειται για μια λίστα υπόπτων για τρομοκρατία ή για κατάσκοπους ξένων δυνάμεων. Είναι μια λίστα που αποτυπώνει ανθρώπους από το εσωτερικό ή από το άμεσο περιβάλλον του κυβερνητικού μηχανισμού:
– Κωστής Χατζηδάκης, τότε υπουργός Εργασίας, σήμερα αντιπρόεδρος της κυβέρνησης
– Γιώργος Μυλωνάκης, υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ — δηλαδή, άνθρωπος του Μαξίμου
– Τίνα Μεσσαροπούλου, δημοσιογράφος και σύζυγος του Μυλωνάκη
– Αργυρώ Ξαγοράρη, στενή συνεργάτιδα της Μαρέβας Γκραμπόφσκι Μητσοτάκη, δηλαδή, της συζύγου του πρωθυπουργού
– Νικόλαος Σιγάλας, στενός συνεργάτης του Χατζηδάκη
– Χρήστος Μπαρδάκης, οικονομικός εισαγγελέας και —αξιοσημείωτη λεπτομέρεια— προσωπικός συνάδελφος του Τζαβέλλα, με «άριστες σχέσεις και συνεργασία»
– Θανάσης Κουκάκης, δημοσιογράφος
– Γιάννης Ολύμπιος και Θωμάς Βαρβιτσιώτης, συνιδρυτές της εταιρείας επικοινωνίας V+O
– Κωνσταντίνος Μουσουρούλης και Μανώλης Γραφάκος, στελέχη σε κομβικές θέσεις της δημόσιας διοίκησης
Αυτή η λίστα, δεν μοιάζει με επιχείρηση εθνικής ασφάλειας. Μοιάζει, με πλήρη χαρτογράφηση του εσωτερικού οργανογράμματος, μιας κυβέρνησης: υπουργοί, σύζυγοι συνεργατών, συνεργάτιδες της Πρώτης Κυρίας, εισαγγελείς και δημοσιογράφοι.
Η «σύμπτωση» Κουκάκη και η ερώτηση που δεν απαντήθηκε
Ανάμεσα στα 11 ονόματα, ξεχωρίζει η περίπτωση του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη, για λόγους που υπερβαίνουν μια απλή… σύμπτωση. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Κουκάκης παρακολουθούνταν από την 1η Ιουνίου έως τις 12 Αυγούστου 2020. Εκείνη ακριβώς την ημέρα, στις 12 Αυγούστου, ο δημοσιογράφος, τηλεφώνησε στην ΑΔΑΕ για να μάθει πώς μπορεί να ελέγξει επίσημα αν τελεί υπό παρακολούθηση.
Την ίδια μέρα, ο Τζαβέλλας διέκοψε την παρακολούθησή του. Τυχαίο; Ίσως. Αλλά σε μια υπόθεση, όπου η λέξη «σύμπτωση», έχει εμφανιστεί τόσες φορές, ώστε να έχει χάσει οποιαδήποτε αθωότητά της, η χρονική ακριβολογία αυτής της κίνησης, απαιτεί εξήγηση και όχι αρχειοθέτηση.
«Καθήκον εχεμύθειας»: η «ασπίδα» που σκεπάζει τα πάντα
Όταν ο Τζαβέλλας, κλήθηκε να απαντήσει στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, επικαλέστηκε το «καθήκον εχεμύθειας», βάσει του άρθρου 14 του Νόμου 3649/2008. Αρνήθηκε να απαντήσει για τη διαδικασία των επισυνδέσεων, για τους λόγους παρακολούθησης Κουκάκη και Ανδρουλάκη και για οτιδήποτε ουσιαστικό.
Ο ίδιος άνθρωπος, που δήλωσε ότι «γνώριζε εκ των έσω» για κάθε υπογραφή του, αρνήθηκε να πει γιατί υπέγραφε. Αυτό δεν είναι εχεμύθεια, αλλά, σιωπή που εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα.
Ο ΔΣΑ, η Ένωση Εισαγγελέων και η σύγκρουση των θεσμών
Η αντίδραση δεν άργησε. Στις 29 Απριλίου 2026, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, μέσω έκτακτου διοικητικού συμβουλίου, ζήτησε την παραίτηση του Τζαβέλλα. Το ψήφισμα, είναι σαφές: η άρνησή του να ανασύρει την υπόθεση συνιστά «θεσμική εκτροπή», ενώ η προηγούμενη εμπλοκή του ως εποπτεύοντος εισαγγελέα της ΕΥΠ επέβαλλε εξ αρχής την αποχή του από κάθε χειρισμό. Παράλληλα, η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος, απάντησε καταδικάζοντας το αίτημα του ΔΣΑ, χαρακτηρίζοντάς το ανεπίτρεπτη παρέμβαση στη Δικαιοσύνη.
Η σύγκρουση αυτή, αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο από μια διαφωνία για διαδικαστικά: αποκαλύπτει ότι ακόμα και οι θεσμοί που υποτίθεται ότι ελέγχουν τους ελεγκτές, βρίσκονται σε πόλεμο μεταξύ τους, για το ποιος έχει το δικαίωμα να θέσει το ερώτημα. Και όσο αυτή η σύγκρουση δεν λύνεται, κανείς δεν απαντά.
Ποιος όφειλε να γνωρίζει;
Το ερώτημα, που παραμένει αναπάντητο —και που η πράξη αρχειοθέτησης του Τζαβέλλα, φροντίζει να μείνει αναπάντητο— είναι απλό: γιατί παρακολουθούνταν υπουργοί, συνεργάτες του Μαξίμου και συνεργάτιδες της συζύγου του πρωθυπουργού, από την υπηρεσία πληροφοριών της ίδιας της κυβέρνησης;
Η κυβερνητική εκδοχή, δηλαδή, ότι οι επισυνδέσεις ήταν νόμιμες, υπηρεσιακές και άγνωστες στην πολιτική ηγεσία, ακόμα κι αν γίνει πιστευτή, οδηγεί σε ένα εξίσου καταδικαστικό συμπέρασμα: ότι η ΕΥΠ, λειτουργούσε ως αυτόνομη οντότητα, χωρίς ουσιαστικό πολιτικό έλεγχο και ικανή να παρακολουθεί τον οποιονδήποτε: υπουργό, εισαγγελέα και δημοσιογράφο, χωρίς καμία λογοδοσία.
Η βαρύτερη εκδοχή, που προβάλλουν τα θύματα, οι δικηγόροι τους και μεγάλη μερίδα της αντιπολίτευσης, είναι ότι η «εθνική ασφάλεια», λειτούργησε ως πρόσχημα για πολιτική, οικονομική και εσωτερική κατασκοπεία. Και ότι ο Τζαβέλλας, που γνώριζε «εκ των έσω», αποφάσισε να αρχειοθετήσει, ακριβώς επειδή γνώριζε.
Σε κάθε περίπτωση, το ερώτημα δεν απαντάται με τη λέξη «εχεμύθεια». Απαντάται με την αλήθεια. Φυσικά, εάν κάποτε επιτραπεί να βγει στο φως.
About The Author
