Σοβαρά ερωτήματα, προκαλεί, η αφίσα του λεγόμενου «Αυτοοργανωμένου Pride Ηρακλείου» -μιας ακροαριστερής διοργάνωσης, που πολύ συχνά προκαλεί, με συνθήματα κατά της Οικογένειας, της Ορθοδοξίας και του Έθνους- καθώς χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, εντόπισαν στη δεύτερη φιγούρα της εικονογράφησης, ένα σπειροειδές σύμβολο, που παραπέμπει ευθέως, στο σύμβολο «Little Boy Lover» (LBL).
Το συγκεκριμένο μοτίβο, έχει περιγραφεί σε εκπαιδευτικό υλικό του FBI, ως σύμβολο που χρησιμοποιείται από ορισμένες ομάδες παιδεραστών, που έχουν βρει… «φωλιά», στο ήδη εξτρεμιστικό ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα, για την αναγνώριση μεταξύ των μελών τους.
Η παρατήρηση αυτή, ασφαλώς δεν αρκεί, για να οδηγήσει στο συμπέρασμα, ότι οι δημιουργοί της αφίσας, είχαν οποιαδήποτε πρόθεση να χρησιμοποιήσουν το συγκεκριμένο σύμβολο ή ότι η διοργάνωση, συνδέεται με παράνομες ή φιλοπαιδοφιλικές δραστηριότητες.
Πολύ συχνά, σπειροειδή μοτίβα, χρησιμοποιούνται στη γραφιστική και την καλλιτεχνική δημιουργία και μιας και θέλουμε να είμαστε καλοπροαίρετοι, υπάρχει μια πιθανότητα, η χρήση του στην επίμαχη αφίσα, να είναι εντελώς συμπτωματική.
Όταν οι συμβολισμοί, αφήνουν περιθώρια για παρερμηνείες
Ωστόσο, η δημόσια επικοινωνία, δεν κρίνεται μόνο από τις προθέσεις του δημιουργού, αλλά και από τις εντυπώσεις που γεννώνται. Έτσι, όταν ένα οπτικό στοιχείο, έχει συνδεθεί διεθνώς, με εγκληματικές οργανώσεις, είναι εύλογο να τίθεται το ερώτημα, κατά πόσο οι δημιουργοί, γνώριζαν τη συγκεκριμένη αναφορά και εάν αξιολόγησαν τον κίνδυνο παρερμηνειών.
Με λίγα λόγια, εάν χρησιμοποίησαν αυτό το σχήμα ηθελημένα, όπως το διπλανό σύμβολο των τραβεστί και τα τακούνια με την περούκα, που παραπέμπουν σε drag queens ή εάν το έκαναν… κατά λάθος.
Την ίδια όμως στιγμή, η αφίσα ανακοινώνει και δράσεις που απευθύνονται σε μικρά παιδιά, όπως «Κουήρ Παιχνίδια», «Δημιουργία Κουήρ Μίνι-Κόμικς» και «Παρουσίαση Κουήρ Παραμυθιού για παιδιά», οι οποίες παρουσιάζονται ως δράσεις δημιουργικής έκφρασης και συμπερίληψης.
Η ύπαρξη παιδικών δραστηριοτήτων, δεν συνιστά, από μόνη της, ένδειξη οποιασδήποτε παράνομης ή αθέμιτης επιδίωξης. Παρόλο, όμως, που συνιστά, ένα είδος ιδεολογικοπολιτικής κατήχησης, σε μια υπερσεξουαλικοποιημένη εκδήλωση.
Ωστόσο, η συνύπαρξη παιδικών εκδηλώσεων, με ένα γραφιστικό στοιχείο, που ομοιάζει φριχτά, με το σύμβολο LBL, είναι πιθανό να δημιουργήσει ερωτήματα ή και… «λανθασμένους συνειρμούς», σε μέρος της κοινής γνώμης.
Η ιστορική σύνδεση μεταξύ παιδεραστίας και ΛΟΑΤΚΙ+
Το ζήτημα, αποκτά επιπλέον ενδιαφέρον, λόγω ορισμένων αδιαμφισβήτητων ιστορικών γεγονότων. Στις δεκαετίες του 1970 και του 1980, υπήρξαν διάφοροι εμβληματικοί ακτιβιστές του κινήματος για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, όπως ο David Thorstad, οι οποίοι συνδέθηκαν με τη North American Man/Boy Love Association (NAMBLA), μια ακραία οργάνωση, που υποστήριζε την κατάργηση των νόμων περί ηλικίας συναίνεσης και τη νομιμοποίηση των σεξουαλικών σχέσεων ενηλίκων με ανηλίκους. Το γεγονός αυτό, αποτελεί μέρος της ιστορικής καταγραφής και όχι κάποιο αποκύημα φαντασίας.
Για να είμαστε ωστόσο δίκαιοι και αντικειμενικοί, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε, ότι από τη δεκαετία του 1990, οι μεγαλύτερες οργανώσεις της LGBTQ+ κοινότητας (πολλοί ισχυρίζονται ότι το«+», αντιπροσωπεύει την παιδεραστία), αποστασιοποιήθηκαν ρητά από τέτοιες θέσεις, ενώ η International Lesbian and Gay Association, απέβαλε τη NAMBLA και άλλες παρόμοιες οργανώσεις, από τις τάξεις της.
Συνεπώς, η ιστορική ύπαρξη ορισμένων προσώπων ή οργανώσεων, δεν τεκμηριώνει μια ταύτιση του σημερινού LGBTQ+ κινήματος με την παιδοφιλία, αν και δεν αποκλείει την πιθανότητα σύνδεσης.
Εύλογα ερωτήματα προς τους διοργανωτές
Παρά ταύτα, η συγκεκριμένη ιστορική συζήτηση, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στον δημόσιο διάλογο, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο σημαντική, την προσεκτική επιλογή συμβόλων και αισθητικών στοιχείων, σε δημόσιες εκδηλώσεις, όπως το ανεπίσημο και αντιθεσμικό «Αυτοοργανωμένο Pride Ηρακλείου» (άραγε, διαθέτουν κάποια άδεια για την συγκέντρωση;).
Υπό αυτό το πρίσμα, προκύπτουν ορισμένα εύλογα ερωτήματα προς τους διοργανωτές: Ποια ήταν η έμπνευση για τη συγκεκριμένη εικονογράφηση; Γνώριζαν την ομοιότητα, που επισημαίνουν ορισμένοι χρήστες των ΜΚΔ; Θεωρούν, ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει λανθασμένες εντυπώσεις; Και, εφόσον δεν υπήρχε τέτοια πρόθεση, θα προχωρούσαν σε διευκρινίσεις ή ακόμη και σε αναθεώρηση της συγκεκριμένης σχεδιαστικής επιλογής;
Η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα, θα μπορούσε να συμβάλει στην αποσαφήνιση των εντυπώσεων και να αποτρέψει την πιθανή δημιουργία συμπερασμάτων, που δεν στηρίζονται σε πραγματικά δεδομένα. Έτσι, υπηρετείται, τόσο η διαφάνεια, όσο και η αξιοπιστία του δημόσιου διαλόγου και αποφεύγεται, η ενίσχυση πεποιθήσεων, που μπορεί να οδηγήσουν σε τυχόν διακρίσεις, σε βάρος μιας κοινότητας.
About The Author
