Ένας 89χρονος οπλισμένος με καραμπίνα, ξεφτίλισε τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και την ΕΛ.ΑΣ., προκαλώντας σοβαρά ερωτήματα, για την πραγματικές συνθήκες ασφάλειας στη χώρα.
Το πρωτοφανές περιστατικό, ανέδειξε συνολικά τις αδυναμίες του συστήματος. Την ώρα που στα social media κυριαρχούσαν σχόλια για τα κενά ασφαλείας στις ΗΠΑ και την απόπειρα κατά της ζωής του Ντόναλντ Τραμπ, η σημερινή εξέλιξη «πάγωσε» ολόκληρη την Ελλάδα.
Ένας υπερήλικας, με καραμπίνα και μέσο διαφυγής ένα ταξί, κατάφερε να κινηθεί ανενόχλητος στο κέντρο της Αθήνας. Εισέβαλε σε κτίριο του ΕΦΚΑ, πυροβόλησε εργαζόμενο, διέφυγε, κατευθύνθηκε προς τη Λουκάρεως και άνοιξε ξανά πυρ, τραυματίζοντας ακόμη τέσσερις ανθρώπους. Στη συνέχεια άφησε πίσω του το όπλο και φακέλους και εξαφανίστηκε, με κατεύθυνση την Πάτρα, όπου εντοπίστηκε και συνελήφθη.
Και όλα αυτά, όχι σε κάποια απομονωμένη περιοχή, αλλά στην καρδιά της πρωτεύουσας, ανάμεσα σε δημόσιες υπηρεσίες, δικαστικά κτίρια και σε απόσταση αναπνοής από τη ΓΑΔΑ.
Το ερώτημα που «καίει»
Το αιματηρό περιστατικό, δεν αφήνει περιθώρια για εφησυχασμό. Ωστόσο, το ερώτημα που προκύπτει, είναι σκληρό αλλά ρεαλιστικό: εάν ένας 89χρονος με καραμπίνα κατάφερε να προκαλέσει τέτοιο χάος, τι θα μπορούσε να συμβεί αν επρόκειτο για έναν νεαρό τζιχαντιστή τρομοκράτη, με βαρύτερο οπλισμό και οργανωμένο σχέδιο διαφυγής;
Πόσο γρήγορα θα αντιδρούσαν οι αρχές; Ποιά σημεία θα μπορούσαν να χτυπηθούν; Πόσοι άνθρωποι θα τραυματίζονταν ή θα έχαναν τη ζωή τους; Και κυρίως, πόσο εκτεθειμένη είναι τελικά η Αθήνα;
Από την ειρωνεία… στην πραγματικότητα
Τις προηγούμενες ημέρες, δεν έλειψαν τα σχόλια για αστοχίες ασφαλείας στις ΗΠΑ. Η σημερινή εικόνα, όμως, έφερε τη συζήτηση στα δικά μας δεδομένα. Ένας ηλικιωμένος άνδρας κατάφερε να μεταφέρει όπλο, να εισέλθει σε δημόσιες υπηρεσίες, να πυροβολήσει, να διαφύγει δύο φορές και να εντοπιστεί με σημαντική καθυστέρηση, σε ξενοδοχείο της Πάτρας. Και όλα αυτά στο κέντρο της Αθήνας.
Πολιτικές και επιχειρησιακές ευθύνες
Το περιστατικό, ξεπερνά τα όρια ενός μεμονωμένου συμβάντος και αγγίζει τον πυρήνα της ασφάλειας και της λειτουργίας του κράτους. Τα ερωτήματα είναι συγκεκριμένα και απαιτούν απαντήσεις. Πώς πέρασε το όπλο σε δημόσια κτίρια; Πού ήταν οι έλεγχοι ασφαλείας; Γιατί δεν υπήρχε επαρκής φύλαξη; Πώς κατάφερε να διαφύγει δύο φορές; Και γιατί χρειάστηκαν τόσες ώρες για τον εντοπισμό του;
Δεν πρόκειται απλώς για ένα επιχειρησιακό λάθος. Πρόκειται για σοβαρό πλήγμα στην αξιοπιστία του μηχανισμού ασφαλείας και για ένα γεγονός, που αποδομεί το αφήγημα περί «νόμου και τάξης».
Μια εικόνα που δεν κρύβεται
Η σημερινή ημέρα δεν εξέθεσε μόνο την ασφάλεια ενός κτιρίου. Έφερε στο φως αδυναμίες που δεν καλύπτονται με ανακοινώσεις ή επικοινωνιακή διαχείριση. Η πραγματικότητα είναι απλή: όταν ένας πολίτης μπορεί να κινηθεί οπλισμένος στο κέντρο της Αθήνας, ακόμη και σε θεωρητικά φρουρούμενες περιοχές, το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο. Είναι δομικό.
