Την ώρα που η Τουρκία επαναφέρει με όλο και μεγαλύτερη ένταση τις αμφισβητήσεις της στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα εξακολουθεί να διαθέτει δύο κρίσιμες συστοιχίες Patriot, με τρόπο που γεννά σοβαρά ερωτήματα για τις προτεραιότητες της κυβέρνησης. Η μία παραμένει στη Σαουδική Αραβία, παρά τη νέα αμυντική συμφωνία του Ριάντ με την Τουρκία και το Πακιστάν, ενώ η δεύτερη μεταφέρθηκε από την Κάρπαθο στη Σούδα, μετά τις ιρανικές απειλές κατά αμερικανικών βάσεων στην Ευρώπη.
Patriot στη Σαουδική Αραβία από το 2021
Στις 14 Σεπτεμβρίου 2021, στην 114 Πτέρυγα Μάχης, πραγματοποιήθηκε η τελετή αναχώρησης της Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας. Η ελληνική πυροβολαρχία Patriot, αναπτύχθηκε στο σαουδαραβικό έδαφος, στο πλαίσιο πολυεθνικού σχεδίου αεράμυνας για την προστασία κρίσιμων ενεργειακών υποδομών, με την αποστολή της να έχει παραταθεί έως τον Νοέμβριο του 2026.
Μάλιστα, η ελληνική συστοιχία, έχει χρησιμοποιηθεί σε πραγματικές συνθήκες μάχης. Συγκεκριμένα, τον περασμένο Μάρτιο, ο Νίκος Δένδιας επιβεβαίωσε ότι ελληνικοί Patriot, κατέρριψαν ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους που κατευθύνονταν προς εγκαταστάσεις της Aramco. Η κυβερνητική επιχειρηματολογία είναι ότι με τον τρόπο αυτό προστατεύονται η παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια και, εμμέσως, οι ευρωπαϊκές οικονομίες, ενώ παράλληλα, το ελληνικό προσωπικό αποκτά πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία.
Όμως, στις 7 Αυγούστου 2026, το γεωπολιτικό σκηνικό άλλαξε. Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Πακιστάν υπέγραψαν στη Μέκκα Κοινή Αμυντική Συμφωνία, η οποία προβλέπει ρητά ότι ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη θεωρείται επίθεση εναντίον όλων. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν συνέκρινε μάλιστα τη συγκεκριμένη ρήτρα με το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ. Μιλάμε, δηλαδή, για ένα «ισλαμικό ΝΑΤΟ», που πιθανώς να χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε.
Μπορεί η συμφωνία να χαρακτηρίζεται αμυντική και να μην κατονομάζει κάποιο συγκεκριμένο αντίπαλο, ωστόσο το πρόβλημα για την Αθήνα είναι προφανές: Ελληνικό στρατηγικό αντιαεροπορικό σύστημα, προστατεύει σήμερα μια χώρα που έχει αναλάβει ρητή υποχρέωση συλλογικής άμυνας με την Τουρκία.
Και όμως, σχεδόν τρεις εβδομάδες μετά τη συμφωνία της Μέκκας, δεν έχει ακόμη ληφθεί τελική απόφαση για επιστροφή της ελληνικής πυροβολαρχίας. Το θέμα, έχει παραπεμφθεί για το επόμενο ΚΥΣΕΑ, ενώ, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, εξετάζονται δύο σενάρια: Επιστροφή της συστοιχίας ή μία πολύ σύντομη παράταση της αποστολής.
Από την Κάρπαθο στη Σούδα λόγω… Ιράν
Την ίδια στιγμή, καταγράφεται και η δεύτερη αμφιλεγόμενη κυβερνητική επιλογή. Η συστοιχία Patriot που είχε αναπτυχθεί στην Κάρπαθο, μεταφέρθηκε στην Κρήτη και συγκεκριμένα στην περιοχή της Σούδας, μετά τις απειλές Ιρανών αξιωματούχων για ενδεχόμενα πλήγματα κατά αμερικανικών βάσεων σε ευρωπαϊκό έδαφος.
Η Σούδα, ασφαλώς, αποτελεί και ελληνικό στρατιωτικό κόμβο και επομένως η συστοιχία Patriot, δεν προστατεύει αποκλειστικά αμερικανικές εγκαταστάσεις. Ωστόσο, πρόκειται παράλληλα για μία από τις σημαντικότερες αμερικανικές και ΝΑΤΟϊκές στρατιωτικές υποδομές στην Ανατολική Μεσόγειο και έτσι, η απόφαση μετακίνησης, συνδέθηκε ευθέως με την απειλή του Ιράν κατά αμερικανικών στόχων.
Δημιουργείται, λοιπόν, μία εξαιρετικά προβληματική εικόνα: Μία ελληνική συστοιχία Patriot, παραμένει στη Σαουδική Αραβία και μία δεύτερη μετακινείται για να ενισχύσει τη Σούδα, λόγω μιας αμερικανοϊρανικής αντιπαράθεσης.
Και όλα αυτά, τη στιγμή που απέναντι από τα ελληνικά νησιά η Τουρκία επαναφέρει τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών», επιμένει στη «Γαλάζια Πατρίδα», αμφισβητεί ελληνικές θαλάσσιες δικαιοδοσίες και προκαλεί νέα ένταση με τις κινήσεις της στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Μιλάμε για νέα κλιμάκωση των τουρκικών αμφισβητήσεων, με απρόβλεπτες συνέπειες.
Και η Ουκρανία ζητά ελληνικούς Patriot
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η πίεση για τους ελληνικούς Patriot, δεν σταματά εκεί. Τον Ιούλιο καταγράφηκε αίτημα της Ουκρανίας για έως και 200 ελληνικούς πυραύλους PAC-2, ενώ είχαν προηγηθεί συζητήσεις ακόμη και για πιθανή διάθεση ολόκληρων συστοιχιών. Η Αθήνα μέχρι στιγμής δεν έχει συμφωνήσει στην παραχώρησή τους, αλλά ούτε και την έχει απορρίψει.
Κι εδώ πρέπει να υπάρχει μία σαφής κόκκινη γραμμή. Η Ελλάδα, μπορεί και πρέπει να έχει συμμαχίες, διεθνείς υποχρεώσεις και στρατηγικές συνεργασίες. Δεν γίνεται όμως, οι συμμαχικές της υποχρεώσεις, να καταλήγουν σε αποδυνάμωση της ίδιας της εθνικής μας άμυνας. Και ιδιαίτερα επειδή κάποιοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, ενδέχεται να έχουν οικονομικά πάρε – δώσε, με το διεφθαρμένο καθεστώς Ζελένσκι, όπως λένε οι κακιές γλώσσες.
Οι Patriot, όπως και κάθε οπλικό σύστημα, αποκτήθηκαν με χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου, πρώτα και κύρια για την προστασία της ελληνικής επικράτειας. Σε μία περίοδο, κατά την οποία η Τουρκία εντείνει τις παράνομες διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει, γιατί τόσο κρίσιμα συστήματα βρίσκονται σε εχθρικές χώρες ή αναδιατάσσονται με βάση τις αμυντικές ανάγκες τρίτων.
Η πρώτη και βασική αποστολή των ελληνικών Patriot, πρέπει να παραμένει η εξής: Η άμυνα της Ελλάδας.
About The Author
