Σαράντα τρεις ημέρες, μετά τη σύλληψή τους στην Κωνσταντινούπολη, οι δύο Έλληνες που είχαν ανοίξει ελληνική σημαία μέσα στην Αγιά Σοφιά, αφέθησαν ελεύθεροι να πάρουν τον δρόμο της επιστροφής για την Ελλάδα, έπειτα από την εκδίκαση της υπόθεσής τους. Το τουρκικό δικαστήριο, τους επέβαλε ποινή φυλάκισης δέκα μηνών με πενταετή αναστολή, χωρίς να παραμείνουν υπό κράτηση ή να τους επιβληθούν περαιτέρω περιοριστικά μέτρα.
Το χρονικό της υπόθεσης
Όλα ξεκίνησαν στις 9 Απριλίου, όταν πενταμελής ομάδα Ελλήνων βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Κατά την επίσκεψή τους στην Αγιά Σοφιά, δύο από αυτούς προχώρησαν σε μια συμβολική ενέργεια, ανοίγοντας ελληνική σημαία με το βυζαντινό δικέφαλο αετό και τη φράση «Ορθοδοξία ή Θάνατος».
Οι κινήσεις τους, καταγράφηκαν από τις κάμερες ασφαλείας του χώρου. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έγιναν γνωστές από τα τουρκικά Μέσα Ενημέρωσης, ο ένας εκ των δύο, είχε κρύψει τη σημαία κάτω από το σακάκι του, την ξεδίπλωσε στον επάνω όροφο του μνημείου και ακολούθησε σύντομη φωτογράφιση. Η αντίδραση των τουρκικών αρχών ήταν άμεση. Έπειτα από έρευνα, αστυνομικοί εντόπισαν τους δύο Έλληνες σε ξενοδοχείο στην περιοχή Φατίχ και προχώρησαν στη σύλληψή τους.
Στις 11 Απριλίου, οδηγήθηκαν ενώπιον της τουρκικής Δικαιοσύνης και αποφασίστηκε η προφυλάκισή τους, με κατηγορίες περί «υποκίνησης μίσους και εχθρότητας ή προσβολής του κοινού», βάσει του τουρκικού νομικού πλαισίου, ενώ φέρεται πως το ελληνικό προξενείο, παρέμεινε σε επαφή μαζί τους καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας.
Η απόφαση του δικαστηρίου και τα νεότερα
Μετά από 43 ημέρες δικαστικής περιπέτειας και κρατικής ομηρίας στα μπουντρούμια της πάλαι ποτέ Βασιλεύουσας, η υπόθεση οδηγήθηκε στην τελική της φάση. Το δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης, επέβαλε ποινή δέκα μηνών φυλάκισης με πενταετή αναστολή, απόφαση που στη πράξη, ανοίγει τον δρόμο για την επιστροφή τους στην Ελλάδα. Έτσι, παρά την καταδίκη τους, οι δύο Έλληνες αφέθησαν ελεύθεροι να αποχωρήσουν από την Τουρκία, χωρίς περιοριστικούς όρους.
Η πολιτική διάσταση και οι αντιδράσεις
Η υπόθεση, δεν έμεινε μόνο στο επίπεδο μιας δικαστικής διαμάχης. Στην Ελλάδα, κάποιοι από εμάς, χαρακτήρισαν -και ορθά- υπερβολικά αυστηρή, την αντιμετώπιση δύο ανθρώπων, που προχώρησαν σε μια συμβολική πράξη, υποστηρίζοντας ότι η πολυήμερη κράτησή τους, λειτούργησε ως πολιτικό μήνυμα και ως μέσο πίεσης. Και δεν έχουν άδικο, καθώς μόνο τυχαία δεν ήταν η χρονική στιγμή που έγινε το περιστατικό. Συγκεκριμένα, η απαγωγή των δύο Ελλήνων, συνέβη λίγες μόλις ημέρες μετά την απαγόρευση εισόδου στην Ελλάδα, της Τουρκάλας τραγουδίστριας, που υμνούσε τον Μουσταφά Κεμάλ.
Σε κάθε περίπτωση, έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά, με την ελληνική κυβέρνηση και τους διπλωμάτες μας, να είναι γι ακόμα μία φορά, κατώτεροι των περιστάσεων. Το γεγονός ότι το Αιγαίο μας έχει γίνει «σουρωτήρι» από τα τουρκικά αλιευτικά που ψαρεύουν εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων (παρενοχλώντας συχνά τους Έλληνες ψαράδες, αλλά και το Λιμενικό), η ανεμπόδιστη δράση του τουρκικού προξενείου και της ΜΙΤ στην ελληνική μας Θράκη, αλλά και η στοχοποίηση ελληνικών νησιών (βλέπε Λήμνος) σε ασκήσεις αποβατικών ενεργειών και οι εμπρηστικές δηλώσεις του Ερντογάν για βομβαρδισμό της Αθήνας, θα έπρεπε είχε άλλη αντιμετώπιση από το ελληνικό κράτος. Δυναμική. Όμως, δεν είχε.
Η Αθήνα δεν έκανε «κιχ» για τους δύο απαχθέντες Έλληνες πατριώτες. Τουλάχιστον, όχι δημόσια. Φανταστείτε λοιπόν τί θα είχε συμβεί, εάν είχαν συλληφθεί δύο Τούρκοι πολίτες. Μέχρι και απειλές πολέμου, θα εκτόξευε η Άγκυρα και ο «σουλτάνος» Ερντογάν. Ενώ, δεν θα αποκλειόταν και το σενάριο κάποιας τουρκικής προβοκάτσιας, ως απάντηση. Αυτά, για να μην έχετε απορίες, ποιό κράτος λειτουργεί σοβαρά, υπέρ της πατρίδας του.
About The Author
