«Κουμπότρυπα» τα θαλάσσια σύνορα της Ελλάδας! Αυτό, είναι το μόνο συμπέρασμα, που μπορεί να βγάλει κανείς, από το περιστατικό που ήρθε στο φως, το μεσημέρι της Πέμπτης 7 Μαΐου στη Λευκάδα: ένα πιθανώς οπλισμένο, στρατιωτικής τεχνολογίας αιχμής, μη επανδρωμένο θαλάσσιο σκάφος, βρέθηκε να πλέει ανενόχλητο, σε ελληνικά χωρικά ύδατα.
Δεν το εντόπισαν τα συστήματα επιτήρησης του Πολεμικού Ναυτικού, αλλά Έλληνες ψαράδες. Η ελληνική κυριαρχία στο Ιόνιο, εξαρτήθηκε από την τύχη και το φιλότιμο ανθρώπων, με δίχτυα στα χέρια.
Τι βρέθηκε και πού
Ψαράδες από τη Βασιλική Λευκάδας, που ψάρευαν στην περιοχή του φάρου κοντά στον Κάβο της Κυράς, αντίκρισαν ξαφνικά, ένα μαύρο ταχύπλοο σκάφος μήκους, περίπου 5 με 6 μέτρων, να κάνει κύκλους στο σημείο. Σύμφωνα με μαρτυρία κατοίκου της περιοχής, το σκάφος «ήταν συνεχώς με αναμμένες τις μηχανές και έκοβε βόλτες», ενώ διέθετε τρεις κάμερες στο μπροστινό μέρος και κεραία StarLink.
Αφού το πλησίασαν, οι ψαράδες το ασφάλισαν με σχοινί και το ρυμούλκησαν στο λιμάνι της Βασιλικής. Ωστόσο, όταν μπήκε στο λιμάνι, το σκάφος, έβαλε ξανά μπρος, δημιουργώντας στιγμές έντασης με κίνδυνο πρόσκρουσης.
Συναγερμός στις Αρχές και εντοπισμός δεύτερου USV
Από το λιμάνι της Βασιλικής, το Λιμενικό Σώμα, παρέλαβε το σκάφος, με τη συνδρομή στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και το μετέφερε στη ναυτική βάση του Αστακού. Στην έρευνα, έχουν εμπλακεί το Λιμενικό, οι Ένοπλες Δυνάμεις, πυροτεχνουργοί του Τάγματος Εκκαθάρισης Ναρκοπεδίων Ξηράς (ΤΕΝΞ) και η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ).
Το περιστατικό, όμως, αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα, από πληροφορίες που κάνουν λόγο για εντοπισμό ενός δεύτερου USV, στο Πλατυγιάλι του Αστακού. Εάν αυτό επιβεβαιωθεί, τότε δεν μιλάμε πλέον για μεμονωμένο περιστατικό, αλλά για παρουσία πολλαπλών μη επανδρωμένων σκαφών σε ελληνικά χωρικά ύδατα, γεγονός που αλλάζει ριζικά τη διάσταση της υπόθεσης.
Για την ώρα, τα στοιχεία γύρω από τον δεύτερο εντοπισμό, παραμένουν περιορισμένα και αδιευκρίνιστα επισήμως, ωστόσο, κυκλοφορούν σε αξιόπιστες πηγές.
Μη ενεργοποιημένα εκρηκτικά στο εσωτερικό του USV;
Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο της υπόθεσης, είναι, ότι σύμφωνα με πληροφορίες, που επικαλούνται δημοσιογραφικές και αστυνομικές πηγές, στο εσωτερικό του drone, εντοπίστηκε σημαντική ποσότητα εκρηκτικών, τα οποία ωστόσο δεν ήταν ενεργοποιημένα.
Τα USV τύπου MAGURA, όπως φέρεται να είναι κι αυτό, διαθέτουν στην πλώρη τους, πυροκροτητές, που ενεργοποιούνται κατά την πρόσκρουση με στόχο, ενώ ο χειριστής μπορεί δορυφορικά να ενεργοποιεί ή να απενεργοποιεί το εκρηκτικό φορτίο, ανά πάσα στιγμή. Η ακριβής φύση και η ποσότητα των εκρηκτικών στο σκάφος, δεν έχουν επιβεβαιωθεί επισήμως, μέχρι την ώρα της δημοσίευσης.
Η πιθανή ταυτότητα: Ουκρανικό MAGURA
Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση για το ακριβές μοντέλο. Ωστόσο, ειδικοί αναλυτές μη επανδρωμένων συστημάτων, εκτιμούν ότι το σκάφος παρουσιάζει ισχυρές ομοιότητες με το ουκρανικό θαλάσσιο drone MAGURA, με τις πηγές να διίστανται ως προς την έκδοση, καθώς, άλλες αναφέρουν για V5 και άλλες για V3. Σύμφωνα, ωστόσο, με πληροφορίες πολλαπλών ελληνικών μέσων, το drone είναι ουκρανικής προέλευσης.
Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του MAGURA
Το MAGURA, είναι ένα από τα πλέον εξελιγμένα και επικίνδυνα θαλάσσια drones που έχουν εμφανιστεί στο σύγχρονο πεδίο μάχης. Τα τεχνικά του χαρακτηριστικά, δίνουν σαφή εικόνα για το τι ακριβώς βρέθηκε στα ελληνικά νερά:
– Μήκος: 5,5 μέτρα / Πλάτος: 1,5 μέτρο
– Κατασκευή: ανθρακονήματα και εποξειδικές ρητίνες, για ελάχιστο βάρος και μέγιστη αντοχή
– Ταχύτητα πλεύσης: 22 κόμβοι
– Μέγιστη ταχύτητα: 42 κόμβοι (~78 χλμ/ώρα)
– Εμβέλεια: άνω των 450 ναυτικών μιλίων (~800 χλμ)
– Επικοινωνία: δορυφορική σύνδεση, συμπεριλαμβανομένου StarLink και mesh radio, με επαναλήπτη αέρος
– Σχεδίαση stealth: χαμηλό υδατικό ίχνος, δύσκολα εντοπίσιμο από ραντάρ και θερμικά συστήματα
– Ωφέλιμο φορτίο: έως 320 κιλά — από εξοπλισμό επιτήρησης, έως εκρηκτική κεφαλή 200 κιλών
– Εξοπλισμός: κάμερες, αισθητήρες και κεραίες επικοινωνίας, υψηλής τεχνολογίας
Νεότερες εκδόσεις του, φέρεται να έχουν προσαρμοστεί, ακόμη και για μεταφορά πυραύλων αέρος-αέρος τύπου R-73. Το MAGURA ελέγχεται από φορητό τηλεχειριστήριο, ενώ ο χειριστής παρακολουθεί την κατάσταση μέσω των καμερών μέχρι τη στιγμή της πρόσκρουσης στον στόχο.
Αποδεδειγμένη μαχητική αξία
Ο ρόλος του MAGURA, στον πόλεμο της Ουκρανίας, δεν είναι θεωρητικός. Είναι υπαρκτός, και εντυπωσιακός.
Τον Φεβρουάριο του 2024, έγινε το πρώτο ναυτικό drone στην ιστορία, που κατέστρεψε εχθρικό πολεμικό πλοίο σε πραγματική μάχη, βυθίζοντας τη ρωσική κορβέτα «Ivanovets» και το αποβατικό «Tsezar Kunikov».
Η Ουκρανική Διεύθυνση Πληροφοριών, έχει αναφέρει ότι, σε διάστημα περίπου 18 μηνών, τέτοια drones συμμετείχαν σε επιθέσεις εναντίον 18 ρωσικών σκαφών, προκαλώντας ζημιές εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων.
Τροποποιημένη έκδοσή του, μάλιστα, κατέρριψε και ρωσικό ελικόπτερο Mi-8, κοντά στην Κριμαία.
Τα σενάρια για την παρουσία του στο Ιόνιο
Αναφορικά με την παρουσία του USV στα ελληνικά χωρικά ύδατα, οι Αρχές,εξετάζουν πολλαπλά σενάρια.
Το πρώτο είναι, τεχνική βλάβη ή απώλεια δορυφορικού σήματος, που οδήγησε το drone εκτός πορείας.
Το δεύτερο, συνδέει το περιστατικό, με προηγούμενη επίθεση εναντίον ρωσικού δεξαμενόπλοιου, κοντά στο Πορτ Σάιντ της Αιγύπτου τον Μάρτιο του 2026. Έτσι, εξετάζεται, εάν ο στόχος του, ήταν κάποιο ρωσικό σκάφος στο Ιόνιο.
Το τρίτο, αφορά το ενδεχόμενο προβοκάτσιας και συγκεκριμένα, σκόπιμη κατεύθυνση του drone σε ελληνικά ύδατα, ώστε να εμπλακεί η χώρα σε επίθεση που δεν εξουσιοδότησε.
Τέταρτο σενάριο, είναι η χρήση του για μεταφορά ναρκωτικών, καθώς, παρόμοιο περιστατικό, έχει καταγραφεί στην Ιταλία.
Το γεωπολιτικό πλαίσιο – Η Ελλάδα μεταξύ Κιέβου και Μόσχας
Το περιστατικό, αποκτά ιδιαίτερο βάρος, υπό το πρίσμα της αμυντικής συνεργασίας Αθήνας-Κιέβου, στον τομέα των ναυτικών drones. Ελλάδα και Ουκρανία, είχαν συμφωνήσει τον περασμένο Νοέμβριο, την κοινή παραγωγή USV, με βάση ουκρανική τεχνολογία και παραγωγή σε ελληνικά ναυπηγεία.
Οι διαπραγματεύσεις, ωστόσο έχουν προσκρούσει σε σοβαρό εμπόδιο: το Κίεβο απαιτεί δικαίωμα αρχικής έγκρισης για κάθε χρήση των drones από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, σε περίπτωση ένοπλης σύγκρουσης.
Η Αθήνα αρνείται, εκτιμώντας ότι η Ουκρανία επιδιώκει να διατηρήσει ισορροπία στις σχέσεις της με την Τουρκία. Σε αυτό το πλαίσιο, η εμφάνιση ουκρανικού drone σε σπηλιά στη Λευκάδα, δεν είναι απλώς τεχνικό μυστήριο, αλλά γεωπολιτικό γεγονός.
Ανοιχτά ερωτήματα και μια πληγή που δεν κλείνει
Η υπόθεση, εξετάζεται πλέον από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και την ΕΥΠ. Αναμένονται τεχνικές αναλύσεις του συστήματος πρόωσης, των αισθητήρων, του εξοπλισμού επικοινωνιών και τυχόν αποθηκευμένων δεδομένων πλοήγησης.
Αυτά, θα καθορίσουν, εάν πρόκειται για drone ενεργής αποστολής, για χαμένο επιχειρησιακό μέσο ή για σκάφος που εγκαταλείφθηκε σκόπιμα.
Το ερώτημα, όμως, που δεν περιμένει απάντηση από τους ειδικούς, είναι απλό και σκληρό: πώς είναι δυνατόν ένα πιθανώς οπλισμένο στρατιωτικό drone ξένης χώρας να πλέει ανενόχλητο σε ελληνικά ύδατα;
Εάν το εκρηκτικό φορτίο, ήταν ενεργοποιημένο και βρισκόταν εμπορικό πλοίο, επιβατηγό οχηματαγωγό ή κρουαζιερόπλοιο στο Ιόνιο, πιθανό να μιλούσαμε σήμερα για εθνική τραγωδία.
Εν κατακλείδι, η ελληνική κυριαρχία, δεν μπορεί να εξαρτάται από τη στιγμή που κάποιος ψαράς, έριξε τυχαία το βλέμμα του στη σωστή σπηλιά.
