Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, φαίνεται να υποχωρεί από τη ρητορική των μαζικών απελάσεων, εγκαταλείποντας την τακτική του εύκολου εντυπωσιασμού και επαναδιαμορφώνοντας την επικοινωνιακή στρατηγική της κυβέρνησής του στο μεταναστευτικό, με αποτέλεσμα να εξοργίσει τους φανατικούς υποστηρικτές του, που τον έφεραν στον Λευκό Οίκο.
Το «μαλάκωμα» που εξοργίζει τη λαϊκή βάση
Σύμφωνα με το Axios, ο Λευκός Οίκος φέρεται να απομακρύνεται από τη ρητορική των μαζικών απελάσεων, ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών, εξοργίζοντας τους οπαδούς της αντι-μεταναστευτικής πολιτικής, που έβλεπαν στον Τραμπ την τελευταία τους ευκαιρία να αναστρέψουν δεκαετίες μαζικής μετανάστευσης.
Η αντίδραση έχει ήδη οργανωθεί. Ο Συνασπισμός Μαζικών Απελάσεων, με επικεφαλής τον Μάικ Χάουελ του Oversight Project, περιλαμβάνει ρεπουμπλικανικά think tankσ, όπως το Ίδρυμα Heritage, νεότερες οργανώσεις όπως το Immigration Accountability Project, καθώς και ομάδες Νέων Ρεπουμπλικάνων.
«Ο βασικός μας στόχος είναι να παρέχουμε στον Τραμπ αυτό που αποκαλούμε δεξιά πτέρυγα, λέγοντας: “Όχι, κύριε Πρόεδρε, ακούτε τους λάθος ανθρώπους”», δήλωσε στο Axios ο πρώην επικεφαλής της ICE και της Υπηρεσίας Τελωνείων και Προστασίας Συνόρων, Μαρκ Μόργκαν.
Ένας χρόνος χωρίς μαζικές απελάσεις
Κατά τον Χάουελ, πρώην αξιωματούχο της Υπηρεσίας Εσωτερικής Ασφάλειας κατά την πρώτη θητεία Τραμπ, «ο πρόεδρος έχει δεχτεί μόνο πίεση να μετριάσει την εφαρμογή» του νόμου.
«Η αλήθεια είναι ότι ο πρώτος χρόνος δεν ήταν χρόνος μαζικών απελάσεων», είπε. «Ελήφθη συνειδητή απόφαση να στοχοποιηθούν πρώτα οι πιο επικίνδυνοι — κάτι που θα το αποκαλούσα απόκλιση από την κεντρική εκλογική υπόσχεση.»
Τα στοιχεία, επιβεβαιώνουν εν μέρει αυτή την εκτίμηση. Ο αριθμός των απελάσεων από την ICE ανήλθε σε περίπου 350.000 για το οικονομικό έτος 2025, έναντι 271.400 επί Μπάιντεν, μια σχετικά μέτρια αύξηση δεδομένων των πόρων που διατέθηκαν. Συνολικά, η ICE απέλασε περισσότερους από 400.000 ανθρώπους το ίδιο έτος, αλλά δεν έχει υποβάλει ακόμη ετήσια έκθεση στο Κογκρέσο. Μάλιστα, το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, επικαλείται περισσότερες από 3 εκατομμύρια «αυτο-απελάσεις», χωρίς όμως επίσημη τεκμηρίωση.
Από τα memes στο… επαγγελματικό κοστούμι
Παράλληλα με την αλλαγή ρητορικής, αλλάζει και η εικόνα. Ο Λευκός Οίκος, έχει αποστασιοποιηθεί από τα προκλητικά memes, τα ενσωματωμένα συνεργεία τηλεόρασης και τις επιδεικτικές εμφανίσεις αξιωματούχων που χαρακτήρισαν τη θητεία της πρώην υπουργού Κρίστι Νόεμ.
Η Νόεμ, ντυμένη ως πράκτορας της ICE, αφιέρωσε μεγάλο μέρος του 2025 παρακολουθώντας συλλήψεις σε όλη τη χώρα. Για περίπου εννέα μήνες, ο αξιωματούχος Γκρεγκ Μποβίνο ηγήθηκε επιχειρήσεων εσωτερικού με συχνά βίαιες τακτικές και εκτεταμένη παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Επίσης, τον Μάιο του 2025, ο αναπληρωτής αρχηγός επιτελείου, Στέφεν Μίλερ, δήλωσε δημόσια ότι ο Τραμπ εκλέχτηκε για να «απελαθούν οι παράνομοι».
Σήμερα, οι λογαριασμοί του Μποβίνο έχουν διαγραφεί. Ο νέος υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας, Μαρκγουέιν Μάλιν, πραγματοποίησε την πρώτη δημόσια εμφάνισή του —με επαγγελματική ενδυμασία— για να μιλήσει για τη FEMA στη Βόρεια Καρολίνα, ενώ ο επίτροπος συνόρων, Τομ Χόμαν, έχει αναλάβει μεγαλύτερο ρόλο στις επιχειρήσεις της ICE και δηλώνει ότι επεξεργάζεται νέα στρατηγική για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Την ίδια στιγμή, πρώην αξιωματούχος του υπουργείου περιέγραψε στο Axios πώς «επικράτησαν ψυχραιμότερες κεφαλές» στον Λευκό Οίκο, κατονομάζοντας την αρχηγό επιτελείου Σούζι Γουάιλς και τον αναπληρωτή της Τζέιμς Μπλερ.
Διχασμός εντός του Λευκού Οίκου
Πίσω από τις αλλαγές, κρύβεται μια εσωτερική διαμάχη. Ο Μίλερ, σύμφωνα με πηγές, συνεχίζει να ωθεί προς σκληρότερη γραμμή, ενώ άλλα στελέχη επιδιώκουν αποκλιμάκωση ενόψει των εκλογών. Η ίδια η Νόεμ είχε πει σε γνωστό της ότι «ό,τι έχω κάνει, το έχω κάνει κατ’ εντολή του προέδρου και του Στέφεν».
Ο συνασπισμός, πιστεύει ότι οι αντίπαλοί του εντός της κυβέρνησης, είναι αυτοί με δεσμούς σε λομπίστες και μεγάλες επιχειρήσεις. «Αν ο Τραμπ έλεγε αυτό που ήθελε η βιομηχανία, “θα κρατήσω τους παράνομους εδώ για να έχετε φθηνή εργασία”, δεν θα βρισκόταν στον Λευκό Οίκο», τόνισε ο Χάουελ.
Από την πλευρά του, ο Λευκός Οίκος αρνείται κάθε εσωτερική διαφωνία. «Κανείς δεν αλλάζει την ατζέντα επιβολής της μεταναστευτικής πολιτικής της κυβέρνησης και ολόκληρη η ομάδα του προέδρου βρίσκεται στην ίδια σελίδα», δήλωσε χαρακτηριστικά η εκπρόσωπος Αμπιγκέιλ Τζάκσον.
Η «Φάση 2» και η υποδομή που παραμένει άθικτη
Παρά την αλλαγή τόνου, η υποδομή για μαζικές απελάσεις παραμένει σταθερά σε λειτουργία. Ποτέ άλλοτε δεν υπήρξαν τόσοι πολλοί άνθρωποι, υπό μεταναστευτική κράτηση. Το υπουργείο έχει επεκτείνει συμβάσεις με ιδιωτικές εταιρείες κράτησης, έχει σχέδια για μετατροπή 11 αποθηκών σε μεγάλα κέντρα κράτησης, ενώ έχουν συναφθεί περισσότερες από 1.400 συμφωνίες με τοπικές αρχές επιβολής του νόμου.
Ο συνασπισμός ζητά τώρα τη «Φάση 2»: τουλάχιστον 1 εκατομμύριο απελάσεις ετησίως. Έχει ήδη δημοσιεύσει εγχειρίδιο πολιτικής, με περισσότερες από δώδεκα προτάσεις για ενίσχυση της επιβολής, και κάνει λόμπι σε Κογκρέσο, κυβέρνηση και υπηρεσίες.
«Αυτές είναι σχέσεις που έχουν χτιστεί επί μια δεκαετία ή και περισσότερο», είπε ο Μόργκαν. «Προσπαθούμε να τους επηρεάσουμε ώστε να μην κάνουν πίσω.»
Το χάσμα ανάμεσα στη βάση και τα «ιδιωτικά θεωρεία»
Στο τελευταίο συνέδριο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, το κόμμα ήταν ενωμένο στο μεταναστευτικό, με τους παρευρισκόμενους να κρατούν πλακάτ «Μαζικές Απελάσεις Τώρα». Σήμερα εκείνη η ενότητα φαίνεται να έχει ραγίσει.
«Οι άνθρωποι που κρατούσαν τα πλακάτ στη βάση, αυτοί είναι οι δικοί μου άνθρωποι», είπε ο Χάουελ. «Αυτοί στα ιδιωτικά θεωρεία, δεν είναι οι δικοί μου άνθρωποι. Αυτοί είναι με τους οποίους έχουμε να αντιπαρατεθούμε.»
Κι ενώ ο Λευκός Οίκος επιχειρεί να κερδίσει χρόνο, οι αληθινοί πατριώτες, δεν αφήνουν περιθώρια αυταπάτης. «Δεν θα ηρεμήσουν», προειδοποίησε πρώην ανώτερος αξιωματούχος. «Έχουμε δυόμισι χρόνια ακόμα.»
Αυτά, θα πρέπει να τα βλέπουν οι φανατικοί εγχώριοι υποστηρικτές του Τραμπ, που φορούν ιδεολογικές παρωπίδες, επειδή ο Πρόεδρος, «τα λέει.» Οι εθνολαϊκές κορώνες, ωστόσο, φαίνεται να μην έχουν την αξία, όπως παλιά. Ο κόσμος κουράστηκε, θέλει να δεί πράξεις και η πολιτική μετατόπιση προς τα Δεξιά, φαίνεται να είναι ο μοναδικός ρεαλιστικός δρόμος.
About The Author
