Μια δικαστική απόφαση με βαριά σημασία για το ελληνικό κράτος και τους πολίτες έρχεται από το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, το οποίο επιδίκασε αποζημίωση 300.000 ευρώ στην οικογένεια γυναίκας που έχασε τη ζωή της μετά από εμβολιασμό με AstraZeneca.
Το δικαστήριο, με την απόφαση 11407/2025, έκρινε ξεκάθαρα ότι ο εμβολιασμός εντάσσεται σε πολιτική δημόσιας υγείας. Αυτό σημαίνει ότι το κράτος δεν μπορεί να αποφεύγει την ευθύνη όταν προκύπτουν σοβαρές παρενέργειες.
Κατέρρευσε ο ισχυρισμός περί «εθελοντικότητας»
Στο επίκεντρο της υπόθεσης, βρέθηκε ο ισχυρισμός του Δημοσίου ότι ο εμβολιασμός ήταν «εθελοντικός», ωστόσο, το δικαστήριο τον απέρριψε πλήρως. Η κρίση είναι σαφής και απόλυτα λογική: όταν μια κυβέρνηση προωθεί μαζικά έναν εμβολιασμό, με συγκεκριμένες πολιτικές και πιέσεις προς την κοινωνία, δεν μπορεί εκ των υστέρων να αποποιείται τις συνέπειες.
Δεδικασμένο με προεκτάσεις
Η συγκεκριμένη απόφαση, δεν αφορά μόνο μια οικογένεια. Δημιουργεί νομικό προηγούμενο που μπορεί να αξιοποιηθεί σε νέες αγωγές αποζημίωσης,
εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις και ευρύτερες διεκδικήσεις πολιτών. Από την πλευρά μας, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι εκατοντάδες ελληνικές οικογένειες, αναμένεται να προσφύγουν στη δικαιοσύνη, για μόνιμες παρενέργειες ή τον θάνατο συγγενικών τους προσώπων από τα “μπόλια” του θανάτου, ενώ νομικοί μας επιβεβαιώνουν ότι το επόμενο διάστημα θα υπάρξει αύξηση προσφυγών, ειδικά σε περιπτώσεις βαριών παρενεργειών ή θανάτων.
Παρόμοιες εξελίξεις και στο εξωτερικό
Φυσικά, η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά ο κανόνας, σ’ αυτό το σημαντικό κοινωνικό και υγειονομικό θέμα. Αντίστοιχες υποθέσεις έχουν ήδη απασχολήσει δικαστήρια σε πολλές χώρες. Ενδεικτικά, στην Ιταλία, δόθηκε αποζημίωση περίπου 100.000 ευρώ για θάνατο που συνδέθηκε με AstraZeneca, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο, δεκάδες οικογένειες έχουν κινηθεί νομικά για περιστατικά VITT.
Παράλληλα, στη Γερμανία, η AstraZeneca υποχρεώθηκε να προσκομίσει στοιχεία σε υπόθεση σοβαρής βλάβης, στις ΗΠΑ, έχουν κατατεθεί χιλιάδες αιτήσεις για myocarditis και pericarditis, με ορισμένες να αποζημιώνονται, ενώ σε Δανία και Γερμανία, αναγνωρίζονται ήδη αποζημιώσεις για φλεγμονώδεις επιπλοκές μετά από mRNA εμβόλια. Πλέον, χρόνια μετά το πέρας της πανδημίας, τα δικαστήρια εξετάζουν πλέον πιο αυστηρά την ευθύνη κράτους και φαρμακευτικών πολιτικών.
Η ουσία της απόφασης
Πέρα από το οικονομικό σκέλος, η απόφαση αγγίζει τον πυρήνα της σχέσης πολίτη – κράτους. Γιατί, όταν μια πολιτεία ζητά από τους πολίτες να συμμετέχουν σε μια μαζική υγειονομική παρέμβαση, τότε οφείλει να αναλαμβάνει και το βάρος των συνεπειών. Και αυτή είναι η γραμμή που φαίνεται να χαράσσει πλέον και η ελληνική Δικαιοσύνη. Το ερώτημα που μένει τώρα, είναι εάν αυτή η υπόθεση θα ανοίξει έναν ευρύτερο κύκλο δικαστικών εξελίξεων ή αν θα περιοριστεί σε μεμονωμένο επίπεδο. Οψόμεθα!
About The Author
