Αποκαλυπτική έρευνα του BBC, προκαλεί τον σάλο στην Μεγάλη Βρετανία! Οργανωμένα κυκλώματα δικηγόρων, συμβούλων και ψευτο-ΜΚΟ, πουλάνε άδειες παραμονής σε παράνομους μετανάστες, αφού πρώτα τους “βαφτίζουν”… ΛΟΑΤΚΙ!
Άσυλο με ταρίφα: έτσι στήθηκε η βιομηχανία των ψεύτικων “ΛΟΑΤΚΙ” φακέλων
Η εξελιγμένη και αποκρουστική μεθοδολογία, είδε το φως της δημοσιότητας, όταν ρεπόρτερ του BBC με κρυμμένες της ταυτότητές τους και παρουσιαζόμενοι ως φοιτητές από το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές, ήρθαν σε επαφή με συμβούλους, οι οποίοι, χωρίς κανένα δισταγμό, τους εξήγησαν με ποιόν τρόπο να κατασκευάσουν ψευδείς αιτήσεις ασύλου.
Ωστόσο, δεν επρόκειτο για κάποιες απλές “συμβουλές”, αλλά, για ολόκληρα πακέτα υπηρεσιών, που περιλαμβάνουν, από πλαστές φωτογραφίες σε Pride events, κατασκευασμένες επιστολές από υποτιθέμενους ερωτικούς συντρόφους, ψευδή ιατρικά πιστοποιητικά διάγνωσης HIV, μέχρι και σενάρια αποστήθισης, ενόψει συνέντευξης με το Υπουργείο Εσωτερικών. Και η ταρίφα; Από 1.500 έως 7.000 λίρες, ανά υπόθεση, με επιπλέον χρεώσεις σε περίπτωση έφεσης.
Τρανταχτό παράδειγμα, ο ρόλος μιας συγκεκριμένης ΜΚΟ. Η Worcester LGBT, ομάδα που διοργάνωνε μηνιαίες συγκεντρώσεις στο ανατολικό Λονδίνο, προσέλκυε εκατοντάδες άτομα, τα οποία, σύμφωνα με τους ίδιους τους παρευρισκόμενους, δεν ήταν γκέι. «Κανείς εδώ δεν είναι γκέι. Ούτε το 0,01%», παραδέχθηκε ένας από αυτούς.
Η συμμετοχή στις εκδηλώσεις, χρησίμευε ως «αποδεικτικό στοιχείο» για τις αιτήσεις ασύλου, με την ομάδα να εκδίδει και επίσημες επιστολές υποστήριξης. Ένα θεσμοποιημένο ψέμα, δηλαδή, κατοχυρωμένο με σφραγίδα.
Ωστόσο, δεν πρόκειται για μεμονωμένα φαινόμενο, αλλά για οργανωμένη βιομηχανία εξαπάτησης, που εκμεταλλεύεται συνειδητά τα νομικά κενά, τον χαρακτήρα των αιτημάτων σεξουαλικού προσανατολισμού και τον ψευτο-ανθρωπισμό του βρετανικού συστήματος ασύλου, προκειμένου να θησαυρίζει. Η αποτυχημένη αίτηση ενός πακιστανού φοιτητή που ξόδεψε 10.000 λίρες, ακολουθώντας τις «οδηγίες» της δικηγόρου του, και η παράλληλη επιτυχία τριών φίλων του, που παντρεύτηκαν κανονικά στο Πακιστάν και έφεραν τις γυναίκες τους στην Αγγλία ως «λεσβίες», λέει όλη την ιστορία.
Η ζημιά, ωστόσο, δεν είναι μόνο θεσμική. Ο ακτιβιστής Peter Tatchell, δήλωσε ξεκάθαρα στο BBC: αυτή η πρακτική αποτελεί εξευτελισμό για τους ανθρώπους που πραγματικά βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν ή βρίσκονται σε κίνδυνο θανάτου, εξαιτίας της σεξουαλικής τους ταυτότητας. Κάθε ψευδής αίτηση κάνει τους ελεγκτές πιο καχύποπτους και πιο επιρρεπείς στο να απορρίψουν έναν πραγματικό πρόσφυγα. Έτσι, το κύκλωμα, δεν «βοηθά» τους μετανάστες, αλλά τους χρησιμοποιεί ως εργαλείο κέρδους, ενώ ταυτόχρονα θάβει κάτω από καχυποψία αυτούς που έχουν πραγματική ανάγκη.
Από το Λονδίνο στην Ελλάδα: ποιος ελέγχει τα κυκλώματα που εμπορεύονται την “ευαλωτότητα”;
Και στην Ελλάδα, τι συμβαίνει; Η χώρα μας, δεν είναι απλώς μια χώρα υποδοχής μεταναστών. Είναι εδώ και δυόμισι περίπου δεκαετίες, το πρώτο πεδίο δοκιμής κάθε μεταναστευτικής πολιτικής που σχεδιάζεται στις Βρυξέλλες και χρηματοδοτείται από δεκάδες ΜΚΟ, πολλές από τις οποίες λειτουργούν υπό το πέπλο της «ανθρωπιστικής βοήθειας», χωρίς ουσιαστικό έλεγχο.
Το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα το διαχειρίζεται, φέρεται να λειτουργεί λιγότερο ως κρατικός φορέας άσκησης πολιτικής και περισσότερο, ως διεκπεραιωτής εντολών που έρχονται από αλλού: από ευρωπαϊκά funds και δίκτυα ΜΚΟ με σκοτεινή χρηματοδότηση, μέχρι lobbies και εγκληματικές οργανώσεις, που έχουν μετατρέψει το άσυλο, σε επιχείρηση πολλών εκατομμυρίων ευρώ.
Σε αυτό το περιβάλλον, όπου οι μηχανισμοί ελέγχου είναι χαλαροί, οι διαδικασίες αδιαφανείς και η πολιτική βούληση αμφίβολη, το ερώτημα δεν είναι, εάν λειτουργούν ανάλογα κυκλώματα «κατασκευής» ευάλωτων ταυτοτήτων για την απόκτηση ασύλου. Γιατί, αυτό είναι το μόνο σίγουρο, εάν σκεφτούμε τα μυστακοφόρα λαθροανήλικα της κυρα-Τασίας, του Καιρίδη και των “σκληρών” Βορίδη και Πλεύρη. Το ερώτημα είναι γιατί κανείς δεν τολμά να το διερευνήσει.
About The Author
